Het lichaam liegt niet

Bijgewerkt: 30 okt 2019

Iedere gebeurtenis die we meemaken, wordt niet alleen opgeslagen in ons hoofd, maar ook in ons lichaam. Denk maar eens terug aan een leuke gebeurtenissen en je voelt meteen weer die kriebel in je buik, of er verschijnt, zonder dat je het in de gaten hebt, een grote glimlach op je gezicht.

En zo is dit ook met minder prettige gebeurtenissen. Ook deze slaan we op in ons lichaam. Alleen denken we natuurlijk veel minder graag terug aan iets vervelends dat we hebben meegemaakt, of stoppen we het soms helemaal weg. Gewoon niet meer aan denken, dan is het er ook niet meer.

Maar waar dit voor onze geest misschien prima werkt, denkt ons lichaam hier toch echt anders over. Ons lichaam onthoudt alles! En datzelfde lichaam heeft ook af en toe aandacht nodig, anders gaat het protesteren. In de praktijk vergeten we echter maar wat vaak om naar ons lichaam te luisteren, want daar hebben we natuurlijk helemaal geen tijd voor. Een pijntje zus en een kwaaltje zo, het zal allemaal wel weer vanzelf overgaan, en het komt nu gewoon écht ff niet uit.

Herkenbaar……?

Luisteren of negeren? Die minder prettige gebeurtenissen, daar krijgen we vroeg of laat natuurlijk allemaal mee te maken. En helaas heb je hier niet altijd grip op. Waar je echter wél grip op hebt, is hoe je met deze gebeurtenissen omgaat. Je bepaalt zélf welke gedachtes je hier over hebt en wat je met deze gedachtes doet. En hoewel je fysieke reacties op een gebeurtenis misschien niet zelf in de hand hebt, ook hierbij heb je een keuze: luister je er naar en anticipeer je erop? Of, negeer je het? Zie je het verband niet?

Ook ik had onlangs helaas wat tegenslag te incasseren. Een dikke vette domper, die me even aan het wankelen bracht. Zowel emotioneel als fysiek. Ik voelde het meteen, maar ik legde de link niet direct. Want wat gebeurde er: vlak na deze tegenslag kreeg ik weer pijn in mijn rug. “Ja hoor, dat kan er óók nog wel bij”, was mijn eerste reactie. Maar even later dacht ik, “ja he he, dat is natuurlijk een logisch gevolg van”. Want hoewel ik de gebeurtenis mentaal wel ‘onder controle’ had, was mijn lichaam nog niet zover. Mijn lichaam had tijd en aandacht nodig. Rust, ontspanning, beweging en mildheid. En weet je wat ik deed? Ik luisterde er naar! En het mooie is, het werkte.

Je kunt je lichaam wat dat betreft vergelijken met een klein kind: een peuter wil aandacht en gaat vervelend doen als het dit niet krijgt. Op alle mogelijke manieren zal de peuter proberen om onze aandacht te vangen, en als dit niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. En dat doet ons lichaam ook: zolang we luisteren is er niets aan de hand, maar wanneer we dit niet doen….

Wanneer heb jij voor het laatst écht naar jouw lichaam geluisterd?


0 keer bekeken