DURF JIJ VAN DE GEBAANDE PADEN AF TE WIJKEN?


“In je comfortzone leer je niet zoveel”. Een mooie uitspraak van mijn docente Nynke Sikkema, die me erg is bijgebleven en waar ik het voor 200% mee eens ben. Nu ben ik op zich ook niet heel erg het type van de makkelijke weg, dus niet zo gek dat ik me in deze uitspraak kan vinden. Nieuwsgierig als ik ben, verken ik graag de nog niet geplaveide paden, en ja, dan gebeurt het natuurlijk best wel eens dat ik het spoor bijster ben en verdwaal. Maar dat weegt voor mij niet op tegen al het moois wat ik onderweg tegenkom, alle nieuwe indrukken die ik opdoe, en vooral de wijze lessen die ik er uit haal.

Nou, als ik het zo bekijk dan was vorige week een ont-zet-ten-de leerzame week voor mij, die, vooral van tevoren, een heel eind bij mijn comfortzone vandaan lag. Toen het eenmaal zo ver was viel het allemaal reuze mee, maar even spannend was het wel! Een korte terugblik….

INTERVIEW RADIO NPO 1 - DE WEEK VAN DE PIJN

De week begon op maandagochtend met een interview op NPO Radio 1, in het kader van de nationale Week van de Pijn. Of er een verslaggever bij me langs mocht komen en of ik voor zo’n 200.000 luisteraars wat wilde vertellen over mijn ervaring met chronische pijn….! Zo gezegd, zo gedaan, en ik moet zeggen, het waren vier mooie minuten! Nee echt, het was een prachtige ervaring. Hoe vaak maak je nou mee dat je wordt geïnterviewd door Radio 1? Maar wat vloog die tijd om en wat had ik nog graag het een en ander over mijn pijncoaching en mijn ideeën over omgaan met pijn verteld.

INFORMATIEAVOND CHRONISCHE (BEKKEN)PIJN

Donderdagavond stapte ik wederom even uit mijn comfortzone. Het was zo’n avond waar ik al een tijdje naar uit keek, maar stiekem ook een beetje tegenop zag. Voor het eerst stapte ik namen als pijn-‘expert’ naar voren en mocht ik een select gezelschap het een en ander vertellen over pijn en het brein. Gelukkig stond ik er deze avond niet alleen voor, maar werd ik vergezeld door Fetske Hogen Esch van F-act Pelvic Pain Clinic, die een leerzame presentatie verzorgde over bekkenpijn. Het was een mooie avond en ook dit smaakte naar meer. De basis is gelegd en ik hoop dat ik in de toekomst nog veel vaker dit soort avonden mag verzorgen.

OOK IN JE PIJNCOMFORTZONE LEER JE NIET ZO VEEL

Ik zat nog eens over die uitspraak van mijn docent na te denken, en weet je, ik zie daarin wel een mooie overeenkomst met chronische pijn. Ook wanneer je dagelijks met pijn rondloopt denk ik namelijk dat het belangrijk is om af en toe je eigen boekje eens te buiten te gaan en een zijweg te nemen. We zijn volgens mij allemaal snel geneigd om te zeggen dat we bepaalde dingen niet kunnen omwille van onze gezondheid en hebben bovendien zo onze vaste rituelen wanneer we pijn hebben. Maar zeg eens eerlijk, hoeveel verder hebben deze instelling en rituelen jou tot dusver gebracht? Ze vormen vaak een bepaalde houvast, zijn veilig en vertrouwd. Maar daar blijft het dan ook wel een beetje bij.

En ja, deze vlieger ging voor mij natuurlijk ook op. Ik was nooit zo’n waaghals als het om mijn lichaam ging, had altijd van die stemmetjes in mijn achterhoofd die me waarschuwden als ik iets te veel zus of iets te lang zo wilde. Nu ik echter weet dat er niet zomaar iets stuk gaat in mijn lichaam en bovendien merk dat ik niet heel veel verder kom met die vaste rituelen, durf ik wat vaker van mijn pad af te wijken. Een mooi voorbeeld daarvan is yoga.

IRONISCH

Nou nou, wat een waaghals, hoor ik je denken. Ze doet aan yoga, applaus! Maar inderdaad, yoga is voor mij zo’n voorbeeld van experimenteren en leren. In het verleden heb ik wel vaker een blauwe maandag aan yoga gedaan, maar ik vond het meestal doodeng en stopte er gauw weer mee. Ook nu betrapte ik mijzelf in beginsel regelmatig op gedachtes als ‘kan ik niet’, ‘durf ik niet’ en ‘is niet goed voor mijn rug‘. En ik weet zeker dat mijn oude ik de yogabroek ook nu na een lesje of twee aan de wilgen had gehangen. Want inderdaad, negen van de tien oefeningen druisten in eerste instantie volledig tegen mijn gevoel in en deden ook nog eens verrekte pijn.

Maar weet je wat het is, die pijn die ik voel is spierpijn. En natuurlijk doen die spieren pijn, want die zijn niks gewend. Die denken, waar ben jij in godsnaam mee bezig? Al mijn halve leven ontzie ik mijn rug, bang als ik altijd ben geweest om de boel alleen maar erger te maken. Ironisch eigenlijk als ik er zo over nadenk, want misschien zijn het juist wel deze angst en voorzichtigheid geweest die mijn pijn alleen maar erger hebben gemaakt. Een rug kan echt wel wat hebben en is gemaakt om te buigen en te bewegen. Dit keer trap ik er dus echt niet meer in als er geprotesteerd wordt. Wakker schudden zal ik ze, die spieren. Dus als de yogajuf mij vriendelijk verzoekt om de hond, de kat, de cobra of welk beest dan ook uit te beelden, dan denk ik even aan docent Nynke en hoppa, daar ga ik!

Wat denk jij, zijn er momenten dat jij ook te veel in je comfortzone blijft zitten? Zo ja, dan ben ik benieuwd op wat voor manier jij uitgedaagd kunt worden om eens van je vertrouwde pad af te wijken!

ZOEK OP CATEGORIEEN
VOLG MIJ
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon
ZOEK OP TAGS

 BLOG 

ARCHIEF
EERDERE BLOG POSTS